ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ေဒၚေလး

ကြ်န္ေတာ္ ဘေလာခ့္ေရးၿခင္းကို မနားခ်င္ပဲ ခဏနားပါဦးမယ္။ စာေမးပြဲေၿဖစရာရွိလို႔ပါ။ ပို႔စ္ေတြ အမ်ားၾကီးေရးဖို႔ စိတ္ထဲမွာရွိေနေပမယ့္ စာေမးပြဲရွိေနလို႔ အခုလကုန္ ဒီဇင္ဘာမွ ၿပန္ေရးပါမယ့္။ template အသစ္ကလည္း ၿပင္ေနတုန္းမို႔ လကုန္မွပဲ ေၿပာင္းပါ့မယ္။ အလည္လာၾကတယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ subscribe လုပ္ဖတ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ အားလံုး ေက်းဇူးပါ။

အမ ဒီမို နဲ႔ အမ ဘာညာက မေန႔က ကြ်န္ေတာ့္ကို အိတ္ထဲရွိတာသြန္ဖို႔ tag ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ အိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ပစၥည္းေတြ ေရးေပးဖုိ႔တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္က ဘယ္သြားသြား wallet သာမပါရင္ေနမယ္။ အိတ္မပါရင္ မေနတတ္ဘူး။ ေက်ာပိုးအိပ္ၿဖစ္ၿဖစ္ ေဘးလြယ္အိတ္ၿဖစ္ၿဖစ္ တခုခုေတာ့ပါတယ္။ အိတ္ေပါ့ေနရင္ လည္းမေနတတ္ဘူး။ အိတ္ထဲက ပစၥည္းေတြ ဘာေတြပါလည္း ဆိုေတာ့ ထုတ္ၾကည့္လိုက္မယ္။

1 - ေက်ာင္းသားကတ္ေပါ့ မပါမၿဖစ္ပဲ။ မပါရင္ ေက်ာင္းထဲ လက္မွတ္ထိုးၿပီး ၀င္ရတယ္။

2 - old model casio fx-991MS calculator ပါတယ္။ သခ်ာၤတြက္ရမွာ ပ်င္းေပမယ့္ ဘာသာတိုင္းလိုလိုက လိုေနၿပန္ေတာ့ သယ္ရတယ္။ အၿမဲပဲ။ စာေမးပြဲမွာဆို ခဲတံနဲ႔ constant ေတြ အလြတ္မက်က္ခ်င္လို အဖံုးမွာ ေရးသြားတတ္တယ္။ =P

3 - ခဲတံ တစ္ေခ်ာင္း၊ ေဘာပင္တစ္ေခ်ာင္းရယ္ ေနာက္ အေရာင္မွိန္ေနတဲ့ line pan တစ္ေခ်ာင္းပါတယ္။ ေပတံေတာ့မရွိဘူး ေက်ာင္းသားကဒ္နဲ႔ပဲ ဆြဲလိုက္တာပဲ။ စာအုပ္ထဲ စာရွိဖို႔ထက္ ေခါင္းထဲစာရွိဖို႔က ပိုအေရးၾကီးတယ္ မဟုတ္လား။ =P ဒါေၾကာင့္ ေပတံ မရွိဘူး တခါတရံ ခဲတံ ပါေမ႔က်န္တတ္တယ္။

4 - Name card အခ်ိဳ႕နဲ႔ Phone စာအုပ္။ အေရးပါတယ္။ မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ေတြ၊ ေက်ာင္း၀င္နံပါတ္၊ ၁၀ တန္း ခံုနံပါတ္ ေတြ မွတ္ထားတယ္။ ဖုန္းနံပါတ္ဆို မွတ္ရမွာပ်င္းလြန္းလို႔ ေဆာင္ထားရတယ္။ ဘယ္ဖုန္းနံပါတ္မွ ကိုယ့္ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္ တခါတေလ မွန္လားမွားလား ေရွ့ေနာက္လြဲေနလား သိတာမဟုတ္ဘူး။ ဂဏန္းဆို လူက မမွတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

5 - mp4 player နဲ႔ usb cable အေရးအၾကီးဆံုးပဲ။ သီခ်င္းနားမေထာင္ရရင္ မေနႏိုင္လို႔။ အိမ္ကေနထြက္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မက်န္ခဲ့ဘူး။ ေက်ာင္းစာအုပ္သာ မပါရင္ေနမယ္။ အိမ္က စၿပီးေၿခလွမ္းလွမ္းကတည္းက သီခ်င္းနဲ႔ စလွမ္းတာဆိုေတာ့ မပါရင္ မေနတတ္ေတာ့ဘူး။ cyber cafe မွာ သံုးရင္လည္း သူနဲ႔ပဲ portable applications ေတြ နဲ႔ သံုးတယ္။ အိမ္အၿပန္ data သယ္တယ္။ ipod နဲ႔ တပံုစံထဲပဲ။ ipod ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ i pood =P 1 GB ပဲ ဆံတယ္။

6 - မပါမၿဖစ္ပဲ Sony Ericsson K800i ဖုန္းက bluetooth သံုးတယ္။ camera ကို ၾကိဳက္တာ။ ပံုထြက္ေကာင္းလို႔။ အမ ဒီမို ဖုန္းလည္း K800i ပဲ။ အမ ဒီမို ဖုန္းက James Bond ကိုင္တဲ့ silver ေရာင္ ကြ်န္ေတာ္က လိုက္ရွာတာ ဘယ္မွာမွ မရလို႔ အနက္ေရာင္။ ဖုန္းက တစ္ေန႔မွ အလြန္ဆံုး ၃ call ေလာက္ပဲေခၚတယ္။ ေဘာ္ဒါမွ မရွိတာ ဆက္စရာလည္းမရွိဘူး။ တခ်ိဳ႕ ရက္ေတြမွာ အ၀င္ call အထြက္ call မရွိ။ cyber cafe ထဲမွာဆို လိုင္းမမိေတာ့ ဖုန္းမလာဘူး။ ဖုန္းက web browser ေလးနဲ႔ mobile Internet ရလာမယ့္ေန႔ကို အခုထိ အိမ္မက္မက္ေနတုန္းပဲ။

7 - ေနာက္ေက်ာင္းစာအုပ္ ၄ အုပ္ေလာက္ပါတယ္။ linux အေၾကာင္း အေၿခခံသင္ေနေတာ့ linux စာအုပ္ ၂ အုပ္ပါတယ္ ။ wireless network ဖတ္စာအုပ္ပါတယ္။ ေရးတဲ့ စာအုပ္က ေပ်ာက္သြားၿပီ။ =P

8 - ေနာက္ ပိုက္ဆံ အေၾကြအေတာ္မ်ားမ်ားရယ္ အတန္ၾကီးနဲနဲရယ္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံကို wallet ထဲ ထည့္တဲ့ အက်င့္မရွိဘူး။ ေက်ာပိုးအိပ္ အေနာက္ အေပၚနားက အိတ္ေလးထဲမွာပဲ အၿမဲထည့္တယ္။ wallet နဲ႔ဆို အလုပ္ရႈပ္လို႔။ တခါတရံ အိတ္ထဲမွာပဲ စာအုပ္ေတြနဲ႔ ေရာထည့္ထားတာပဲ။

9 - လက္ကိုင္ပ၀ါ။ မိန္းကေလးေတြကိုင္ သလို Pooh ေတြ Mickey Mouse ပံုေတြနဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ UK အလံနဲ႔ ပ၀ါ ထည့္ထားတာ။ ေခြ်းသုတ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး ဂစ္တာ သုတ္ဖို႔ ထည့္ထားတာ။ tissue ေဆာင္တဲ့ အက်င့္မလုပ္ဘူး ပိုက္ဆံကုန္လို႔။

10 - ဘီးကုပ္ နဲ႔ ေခါင္းစည္းၾကိဳး။ ဘီးေတာ့ မေဆာင္တတ္ဖူး။ မွန္လည္း မယူတတ္ဖူး။ ဘီးကုပ္ နဲ႔ ေခါင္းစည္းၾကိဳးက အရင္ ဆံပင္ရွည္တုန္းက ယူေနက်ကေန အခု ဆံပင္ အတို ညွပ္လိုက္ေပမယ့္ ယူေနတုန္းပဲ။ ဆံပင္ အရွည္ၿပန္ထားမလို႔။ အခု ဆံပင္နဲနဲ ၿပန္ရွည္ လာေနၿပီ။

11 - Oxford eng to eng dictionary ပါတယ္။ english grammar ေရးတတ္ခ်င္လို႔ အၿမဲထည့္ထားတာ ၂ ပတ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္ ထည့္ထားတာ။ meaning က မပိုင္ vocabulary က မသိ idiom ဆို လံုး၀မရေတာ့ ေဆာင္ထားရတယ္။

အိတ္ထဲမွာရွိတာ အဲဒါ အကုန္ပဲ အရင္က ေခါက္ထီး ၁ ေခ်ာင္းပါတယ္။ အခု မိုးမရြာေတာ့ဘူးထင္လို႔ မေဆာင္ေတာ့ဘူး။ ဟိုေန႔ကေတာ့ မိုးေရခ်ိဳးၿပီး အိမ္ၿပန္လိုက္ရတယ္။ November Rain ေပါ့။ ေက်ာပိုးအိတ္က မပါမၿဖစ္ပါပဲ။ အိတ္ထဲက ပစၥည္းေတြကလည္း မပါမၿဖစ္ပဲ။ ။

ဒီေန႔ Halloween ေန႔မွာ အမွတ္တရ သရဲ အေၾကာင္းေတာ့ေရးခ်င္တယ္။ ခက္တာက ကြ်န္ေတာ္ သရဲ အေၿခာက္ မခံရေသးဘူး။ ဒီေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေၿပာတဲ့ သရဲ အေၾကာင္းပဲ ေရးေတာ့မယ္။ ရန္ကုန္မွာ က်ေတာ့ သရဲေၿခာက္ဖို႔ နဲနဲခက္တယ္။ သရဲက လူေတြ ၿပန္ေၾကာက္ ေနရလို႔ေလ။ နယ္မွာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သရဲအေၿခာက္ခံဘူး ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က တက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းက အေရွ့ဘက္မွာ ရထားလမ္းပဲေလ အဲဒီေနရာက သရဲ အရမ္းေၿခာက္တယ္လို႔ နာမည္ၾကီးတယ္။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ လူကို ရထားတိုက္ၿပီ ေဟ့ဆို ဘယ္မွမသြားနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မူလတန္း ေက်ာင္းေရွ့က ရထားလမ္းေနရာပဲ။ ခဏတိုင္း အဲဒီနားမွာ လူေသတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္နဲ႔ အဲဒီေနရာနဲ႔က ၅ လမ္းေလာက္ေတာ့ ၿခားတယ္။ တိုက္ၿပန္ၿပီဆို လူေတြသြား ၾကည့္ၾကၿပန္ေရာ။ ကြ်န္ေတာ္က သြားၾကည့္ခ်င္တာ အရမ္းပဲ။ အိမ္က ကေလးဆိုေတာ့ မလႊတ္ဘူးဗ်ာ။ တိုက္လိုက္ရင္လည္း လူက အပိုင္းပိုင္း အၿပတ္ၿပတ္ပဲတဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲ သြားၾကည့္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေၿပာတာကိုပဲ စိတ္မွန္းနဲ႔ ပံုေဖာ္ၾကည့္ရတယ္။

အဲဒီေနရာမွာ လူခဏခဏ ရထားအတိုက္ခံရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းတခု ရွိမယ္လို႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးမိပါတယ္။ တခါမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးတာ မွန္တယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ သိလိုက္ ရေတာ့တယ္။ တေန႔က ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းကေန အိမ္ကိုၿပန္တဲ့ေန႔က ၿမိဳ႕အစြန္ဘက္က သူငယ္ခ်င္းအိမ္ ကာတြန္းစာအုပ္ သြားယူၿပီး အၿပန္ေပါ့။ အိမ္ကို ၿပန္ဖို႔ ရထားလမ္းကို ကားလမ္းၿဖတ္တဲ့ ေနရာကေန သြားမယ္ဆိုရင္ ေကြ႔ပတ္ေနရဦမွာ ဒီ နားက လမ္းတိုေလးကေန ရထားလမ္းကို စက္ဘီးမၿပီး ေက်ာ္မယ္ဆိုရင္ ခဏနဲ႔ ေရာက္မွာပဲ ဆိုၿပီး ေက်ာ္ဖို႔ အဲဒီလမ္းကို သြားတယ္။

အဲဒီ လမ္းရဲ႕ ရထားလမ္း ေက်ာ္တဲ့ေနရာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ မူလတန္း ေက်ာင္းေရွ့ ရထား အရမ္းတိုက္ပါတယ္ ဆိုၿပီး နာမည္ၾကီးတဲ့ ေနရာ အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္ စက္ဘီးနဲ႔ မကူးခင္ ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္ ရထား လာမလာေပါ့။ ရထားမလာဘူးဆိုၿပီး စက္ဘီး မၿပီး ကူးေနတုန္းမွာ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ရထား ဥၾသဆြဲသံၾကီး ၾကားရေတာ့တာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ နီးေနၿပီ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ စက္ဘီးက ေဒါက္က ရထားလမ္းနဲ႔ ညွိေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ လန္႔သြားတယ္။ ေသၿပီေပါ့။ အတင္းရုန္းတယ္ မရဘူး။ ေနာက္တခါ ထပ္ရုန္းတယ္မရဘူး။ ေနာက္ဆံုး အားကုန္ကို ရံုးလိုက္ေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္ လြတ္သြားၿပီး စက္ဘီးေရာ လူပါ ရထားလမ္းေပၚကေန ဆင္းလိုက္ႏိုင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အဆင္း ရထားလည္း အၿဖတ္ပဲ။ Aerosmith သီခ်င္းထဲက လိုပဲ။ အဲဒီ တုန္းကမွ အဲဒီနားမွာ လူဘာလို႔ အေသမ်ားရတာလဲ ကြ်န္ေတာ္ သိေတာ့တယ္။ မၿမင္ရတဲ့ အရာေတြက ဆြဲေနတာကိုး။ ကြ်န္ေတာ္သာ အဲဒီ အခ်ိန္က မရုန္းႏိုင္ခဲ့ရင္ အခုခ်ိန္မွာ ဒီစာေလးေတာင္ ေရးႏိုင္ေတာမွာ မဟုတ္ေလာက္ဘူး။


အဲဒီနားက ေၿခာက္တယ္လို႔ နာမည္ၾကီးတယ္။ အေၿခာက္ခံရတဲ့ သူေတြ ေၿပာၿပတာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ မူလတန္းေက်ာင္းက လည္းေၿခာက္တယ္တဲ့။ ညဘက္ ၿဖတ္သြားတုန္း အသံေတြၾကားရလို႔ဆိုၿပီး ခဲနဲ႔ထုလိုက္တာ ခဲက ၿပန္ထြက္လာတယ္တဲ့။ ေက်ာင္းေစာင့္ရွိေပမယ့္ သူက ေက်ာင္းတဲ့ နဲနဲလွမ္းတဲ့ ေက်ာင္း၀န္းေထာင့္ဘက္မွာေနတာ သူလည္း ဘာမွမလုပ္ပါဘူးတဲ့။ ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ရဲ႕ လမ္းအေရွ့ဘက္မွာ အိမ္ ၅ အိမ္ေလာက္ရွိတယ္ သူတို႔ အေနာက္ဘက္မွာ ကိုက္ ၅၀၀ ပတ္ပတ္လည္ေလာက္ရွိမယ့္ ေပ ၂၀ ေလာက္နက္တဲ့ ခ်ိဳင့္ၾကီးရွိတယ္။ အဲဒီထဲက လူလည္း မဆင္းၾကဘူး ဆူးပင္ေတြ ၿခံဳေတြနဲ႔ ေနာက္ စိန္ပန္းပင္ အၾကီးၾကီးေတြ တမာပင္ေတြ မက်ည္းပင္ေတြနဲ႔ အုပ္ဆိုင္းၿပီး ေတာၾကီးလိုပဲ အဲဒီ ခ်ိဳင့္ၾကီး ဟုိဘက္မွာက အိမ္ေလးတလံုးရွိတယ္။ အဲဒီ အိမ္က မိန္းမၾကီးေပါ့ ညဘက္ ၈ နာရီေလာက္ ေရတြင္းမွာ ေရခ်ိဳးသြားတာ စိန္ပန္းပင္ၾကီး ဘက္ကေန ဆံပင္ဖားလားၾကီးနဲ႔ မိန္းမၾကီး တစ္ေယာက္ထြက္လို႔တဲ့။ တပတ္ေလာက္ ဖ်ားသြားတယ္။

တခါကလည္း အေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ အေဒၚရယ္ ညဘက္ၿပန္လာၾကတုန္း ရက္ကြက္ထိပ္က ဓာတ္ပုံဆိုင္ကတိုက္က အေရွ့ဘက္မွာ လက္ၿပတ္ၾကီး ထြက္ေနတာကို ၿမင္ခဲ့ၾကတယ္တဲ့။ ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လမ္းတိုေလး အေနာက္ဘက္နားေလာက္က ကုကၠိဳပင္ၾကီး ေဘးနားမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနတဲ့ အဖိုးၾကီး တစ္ေယာက္ကို ညဘက္မွာ တခ်ိဳ႕ေတြ ေတြ႔ရတယ္ ေၿပာၾကတယ္။ ေနာက္ တခါက ကြ်န္ေတာ္တို႔ လမ္း အလယ္ေလာက္မွာေနတဲ့ အိပ္က sunny ကားေလးနဲ႔ ရန္ကုန္ကၿပန္လာၾကတာ ပဲခူးသခ်ိဳင္းမွာ ကားက အရမ္းေလးသြားၿပီး ေနာက္ထိန္းမရေတာ့ပဲ ေခ်ာက္ထဲက်သြားတာ ကားကို စုတ္ၿပတ္ပိတ္လိမ္ေနတာပဲ အဲဒီကားၾကီး ကြ်န္ေတာ္တို႔လမ္းထဲမွာ ရပ္ထားၿပီး ပရိတ္ၾကိဳးေတြပတ္ သဲၿဖဴး ပရိတ္ေရေလာင္း ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြ ဘုရားစာရြတ္နဲ႔ အေတာ္လုပ္ လိုက္ၾကရတယ္။

အေမတို႔ တခါကလည္း ဟိုင္းလတ္ကား၀ယ္ဖို႔ မႏၱေလးမွာ ကားၾကည့္ေတာ့ ကားေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာ တစင္းေတြ႔ၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီကားၾကိဳက္ၿပီး၀ယ္မယ္လုပ္ေတာ့ အသိတစ္ေယာက္က လာတားတယ္ အဲဒီကားက မႏၱေလး နဲ႔ ေမၿမိဳ႕နဲ႔ေၿပးေနတာဆိုပဲ အဲဒီကားက မႏၱေလးကထြက္ရင္ အထြက္မွာတိုက္တယ္ ေမၿမိဳ႕က ထြက္ရင္လည္း အထြက္မွာ အၿမဲတိုက္တယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္မေမြးခင္က ကြ်န္ေတာ့္ အဖြားမွာ ေရွးကား အေဟာင္းၾကီး တစ္စင္းရွိတယ္တဲ့ အဲဒီကားက အၿမဲလိုလိုတိုက္ေနတာ ဘယ္သူေမာင္းေမာင္းပဲတဲ့။ ေနာက္ဆံု အဖြားက စိတ္ဆိုးၿပီး အဲဒီကားကို ၿခံထဲကို မရပ္ခိုင္းေတာ့ပဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာပဲ သြားထားရတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က အေဒၚအိမ္ ပါရမီမွာ ေနတုန္းက အေဒၚတို႔အိမ္ကေန ထြက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး သြားမိရင္ သခ်ိဳင္း အက်ယ္ၾကီးတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီေနရာက ညဘက္ဆို ေတာ္ေတာ္ေၿခာက္ဆိုပဲ။ ဆိုက္ကားသမားေတြဆို ခဏတိုင္း အေၿခာက္ခံရတယ္။ ေနာက္ အဲဒီ သခ်ိဳင္းၾကီး ေရႊ႔႕ေတာ့ ကားအလႊတ္ေတြနဲ႔ တက္ၾကပါ သခ်ိဳင္းေရႊ႕ရေအာင္လို႔ ေၿပာတာ ကားက အလိုလိုေလးသြားတယ္တဲ့။ အဲဒီလိုနဲ႔ သခ်ိဳင္းၾကီးေရႊ႕လိုက္ၾကတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီေနရာမွာ သရဲ အေၿခာက္ေတာ့ပါဘူး။ စည္ပင္ ၀န္ထမ္းအိမ္ရာ ၿဖစ္သြားၿပီ သရဲကပဲၿပန္ေၾကာက္ရေတာ့မွာ လူေတြက အဲဒီေနရာမွာ ၂၄ နာရီလံုး ရွိေနၾကေတာ့ သရဲပဲလန္႔ေၿပးေလာက္ပါၿပီ။

အေမတခါက ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ အမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ေဆးရံုတက္တုန္းက ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာရံုေၾကာမွာ ေစာင့္တုန္းက ညဘက္ဆို အေမ လမ္းသြားရင္ အေနာက္ဘက္က ေၿခသံေတြ လိုက္လာသလို ၾကားရတတ္တယ္ လို႔ေၿပာတယ္။ ဒီႏွစ္ ဇူလိုင္ေလာက္တုနး္က ကြ်န္ေတာ့္ညီ စက္ဘီးကုန္းဆင္းေပၚကေန ေမွာက္ရက္က်ၿပီး ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီး ေမးရိုးဌာနဘက္မွာ ညဘက္ခ်ဳပ္ၾကေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီတုန္းက ညဘက္ ၁၂ ေက်ာ္ေလာက္ကို လသာ ၂ ဘက္ၿခမ္းက ေမးရိုးဌာနနဲ႔ ဟိုးဘက္က အေရးေပၚဌာနက ေဆးဆိုင္ကို ကူးလိုက္ၿပန္လိုက္လုပ္ေနတာ သရဲ အေၿခာက္ မခံခဲ့ရဘူးဗ်ာ။ သရဲဆိုမွ ရယ္စရာေလးေၿပာရဦးမယ္ ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္က ညဘက္ဆို အိမ္ရာထဲမွာ မီးအကုန္ပိတ္ သီခ်င္းကို နားၾကပ္နဲ႔ အသံကုန္ဖြင့္ၿပီး နားေထာင္ၿပီးမွ အိပ္တာ။ တရက္က ကြ်န္ေတာ့္ညီက အေမေခၚခိုင္းလို႔ဆိုၿပီး အေမွာင္ၾကီးထဲကေန ကြ်န္ေတာ့္ ၿခင္ေထာင္ကို မ်က္ႏွာၾကီးကပ္ၿပီး လာၾကည့္ပါေလေရာ။ ကြ်န္ေတာ္က သီခ်င္းနားေထာင္ေနရင္း ၿခင္းေထာင္ကို ၾကည့္ေနတာကေန ၿခင္ေထာင္ၾကီးက မ်က္နွာပံုစံၾကီး ေပၚလာတာနဲ႔ သရဲမွတ္ၿပီး ကုန္းေအာ္တာ နားၾကပ္ကလည္း အသံကုန္ဖြင့္ထားေတာ့ ေအာ္တဲ့ အသံက အက်ယ္ၾကီးထြက္ေနတာေပါ့။ အကုန္လန္႔ႏိုးကုန္ၾကေရာ။ ၿပီးေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ့္ညီ ၿဖစ္ေနတယ္။ =) ကြ်န္ေတာ္က သရဲ အေၿခာက္ခံခ်င္တာ တခါမွမေတြ႔ဖူးေသးဘူး။

အိမ္မွာေတာ့ ၾကည့္လိုက္ရင္ သရဲကား အေကာင္ကားေတြၾကည့္ပဲ။ တခ်ိဳ႕က သရဲဆိုတာ တကယ္မရွိဘူး ေၿပာၾကတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး တကယ္ရွိမွာပါ။ တရားစာအုပ္ေတြ မွာပါတဲ့ ၿပိတၱာဆိုတာ တကယ္ေတာ့ သရဲပါပဲ။ သူတို႔က ဘာလို႔ ေၿခာက္ၾကလည္း။ တကယ္ေတာ့ ေၿခာက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ အကူအညီလိုခ်င္လို႔ ကုိယ္ေယာင္ၿပၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ရုပ္ဆိုးတဲ့ ကိုယ္ခႏၱာေၾကာင့္ သရဲေၿခာက္ပါတယ္ ၿဖစ္သြားရတာ။ သူတို႔က အမွ်ေ၀တာလိုခ်င္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို စြဲလမ္းၿပီး ေသေတာ့ သရဲ ၿဖစ္သြားၾကတာ။ တခ်ိဳ႕က သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေသမွန္းမသိၾကဘူး။ သူတို႔ လူသတ္သလားဆိုေတာ့ သူတို႔က ရုပ္ဆိုးတဲ့ အတြက္ တခ်ိဳ႕ အသည္းငယ္တဲ့ လူေတြက ေၾကာက္ၿပီး ႏွလံုးေသြးရပ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုၿဖစ္ရတာက သရဲက အဲဒီေလာက္ ရူပမဆိုးေပမယ့္ သရဲက ေတြ႔ရင္ လူကိုသတ္စားတယ္၊ ဘာညာနဲ႔ သူမ်ားေၿပာတာေတြ ေနာက္ ဇာတ္ကားေတြထဲကလို တကယ္စိတ္မွာ ထင္မွတ္ၿပီး ေသြးရပ္ၿပီး ေသၾကရတာပါ။ အဲဒီအခါမွာ သရဲက သတ္ပါတယ္ၿဖစ္ေရာ။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔က ရုပ္ဆိုးနဲ႔ အကူအညီလိုေနတဲ့ ေလာကသားေတြပါပဲ။ ။

အားေနတာနဲ႔ ကိုယ့္ပံုကိုဆြဲၿပီး voodoo အရုပ္ပံုစံနဲ႔ အပ္ေတြ စိုက္ေပးလိုက္တယ္။ ပံုက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တူတယ္ထင္တာပဲ။ တူေအာင္လို႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အမွတ္အသားေတြ ထည့္ဆြဲထားတာ။ ဘီး မဖီးတဲ့ ရႈပ္ပြေနတဲ့ ဆံပင္၊ ေနာက္ မ်က္လံုးၿပဴးၿပဴး၊ ေနာက္ ရုပ္ဆိုးဆိုး၊ ၀တ္ေနက် t-shirt အနက္ေရာင္ ဆြဲထားတယ္။ ရႈးဖိနပ္ပါထည့္ဆြဲထားတယ္ တကယ္ေတာ့ ရႈး က ကြ်န္ေတာ္ စီးေလ့မရွိပါဘူး။ ပူလို႔ အိုက္လို႔ မေနႏိုင္ဘူး။ ရိုးရိုး ဖိနပ္မဆြဲတတ္လို႔ ေလွ်ာက္ဆြဲထားတာ။ mspaint နဲ႔ ဆြဲထားတာ။ ပံုက မူၾကိဳက ကေလးေတြ ဆြဲတဲ့ပံုနဲ႔ တူေနတယ္ မဟုတ္လား။ =)


ပံုေတာ့ ဆြဲၿပီးၿပီ ကိုယ္တိုင္ေရး voodoo doll ပံုတူဆြဲၿပီး အပ္စိုက္ဖို႔ ဘယ္သူ႔ကို တက္ရရင္ ေကာင္းမလဲဆိုေတာ့။ ပံုက ဆြဲခ်င္ၾကရဲ႕လား မသိဘူး။ ေလွ်ာက္သာဆြဲဗ်ာ။ မဆြဲတတ္လည္းရပါတယ္။ tag ရ ခက္ေနတယ္ မိတ္ေဆြတို႔ ပံုဆြဲတတ္ရင္ ကြ်န္ေတာ္ tag တယ္လို႔ သေဘာထားလိုက္ၿပီးဆြဲပါဗ်ာ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။ ကဲ ပံုဆြဲႏိုင္မယ္ထင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာ့ Tag လိုက္ၿပီ။

ႏိုင္ငံၿခားက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကိုပါ tag လိုက္မယ္။ အားလားေတာ့မသိဘူး။

Vincent Chow

Leo Jack

Rapster

Helena


Technorati Tags: voodoo, tayzar44, tayzar, voodoo photo, voodoo doll, holloween, image, funny, cartoon

ကြ်န္ေတာ့္ကို သူငယ္ခ်င္း ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ က ေဆာင္းတြင္းမွာ ေကြးဖို႔ tag ထားတာ ၾကာလွပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ အခုမွပဲ ေရးႏိုင္ေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ဒီလိုပဲ tag ခံရရင္ ေရးတာၾကတယ္။ အခု tag ထားတာလည္း အရင္ စက္တင္ဘာလ ကတည္းက tag ထားတာ အခုမွ ေရးႏုိင္တယ္။

ကြ်န္ေတာ္က ရာသီဥတုေတြထဲမွာ ေဆာင္းကို အၾကိဳက္ဆံုးပဲဗ်။ ေအးတာၾကိဳက္တာကိုး။ ကြ်န္ေတာ္အရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက ေနခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေလးဆို ေဆာင္းဆို တကယ္ေအးတာဗ်။ ၿမိဳ႕က ရွမ္းေတာင္တန္းေတြရဲ႕ အေၿခမွာရွိတာကိုး။ ေဆာင္းဆို ေရွ့က ဆယ္ေပ ဆယ့္ငါးေပေလာက္ အထိပဲၿမင္ရတယ္။ ေနက ၁၁ နာရီေလာက္မွ ၿမင္ရတာ။ အဲဒီ အခ်ိန္အၿပင္ထြက္ၿပီး ေအးေနတဲ့အခ်ိန္ မုန္႔ဟင္းခါးလို မုန္႔ပူပူေတြစားရတာ တကယ္ အရသာရွိတာ။ ညဘက္ဆို ၇ နာရီေလာက္ဆို ၿမိဳ႕လမ္းေပၚမွာ လူရွင္းေနၿပီ။ အဲဒီ အခ်ိန္ဆို အိမ္နားက လူပ်ိဳ အကိုၾကီးေတြက မိန္းကေလး အေဆာင္ေတြဘက္ ဂစ္တာသြားတီးၾကတယ္။ တခါတေလ ကြ်န္ေတာ္ လိုက္သြားတယ္။ ပညာယူဖို႔ေလ။ =) မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ သူတု႔ိွဆီက ဂစ္တာတီးတဲ့ ပညာလိုခ်င္လို႔ပါ။ တခါတေလေတာ့ ဦးေလးေတြ အေဒၚေတြနဲ႔ အိမ္ၿပန္ၾကၿပီး အိမ္ကို အလံုပိတ္ ေစာင္ေလးေတြၿခံဳၿပီး ပူပူေႏြးေႏြးၿပဳတ္ထားတဲ့ ေၿပာင္းဖူးၿပဳတ္စားရင္း တီဗီၾကည့္ ၾကတယ္။

ေဆာင္းဆိုရင္ အမွတ္တရ ၿဖစ္တာေလး ေၿပာရဦးမယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ပထမႏွစ္က ေဆာင္း၀င္ခါစ အခ်ိန္ေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက ၿမိဳ႕မွာ အင္တာနက္မရွိေတာ့ ရွိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ ဂိမ္းကိုပဲ အေသအလဲ ေဆာ့တာ။ ကြန္ပ်ဴတာ ဂိမ္းဆိုင္ကလည္း တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာမွ တစ္ဆိုင္တည္းရွိတာ။ ရွိတာကလည္း ၈ လံုးပဲရွိတာ။ အၿခား PS2 ဂိမ္းဆိုင္ေတြေတာ့ အမ်ားၾကီးရွိေပမယ့္။ ၿမိဳ႕မွာ ကြန္ပ်ဴတာ တတ္တဲ့သူကနည္းေတာ့ ဆိုင္က ၁ ဆုိင္ပဲရွိတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္း ႏွိပ္တတ္တဲ့သူက တစ္ၿမိဳ႕ လံုးမွာ ၁၀ ေယာက္ မၿပည့္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘာ္ဒါ တစ္ေယာက္ရယ္က ညေနဆို ဂိမ္းႏွိပ္ေနၾက။ အဲဒီ ေဘာ္ဒါကလည္း ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္း စြဲသြားေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ေသြးေဆာင္ ၿဖားေယာင္းၿပီး သင္ေပးလိုက္တာေလ။ သူူရယ္ အၿခား အသက္ခပ္ၾကီးၾကီးဘဲ ၃ ေယာက္ေလာက္နဲ႔က ကြ်န္ေတာ္တို႔ ညေနတိုင္း General တိုက္ ေနၾက။ ရွိတဲ့ သူေတြထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္က လူလည္က် အႏိုင္က်င့္ၿပီး ႏိုင္ေနၾကပဲ။


တေန႔ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ေဘာ္ဒါရယ္ ညေန ကတည္းက အဲဒီမွာ တိုက္ေနၾကတာ ၿပန္မယ္လုပ္ေတာ့ ည ၉ နာရီေလာက္ ရွိေနၿပီ။ အၿပင္ထြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိေတြက သိပ္မၾကည္ေတာ့ဘူး။ ၀ါးေနၿပီ ေရွ့ကို နည္းနည္းပဲ ၿမင္ရေတာ့တယ္။ ဟာ သြားပါၿပီေပါ့ မ်က္မွန္တပ္ရပါၿပီ။ ေသပါၿပီ။ ဂိမ္းေဆာ့မိတာ မွားၿပီလို႔ စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းသြားတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းၿပီး ငိုခ်င္လာတယ္။ အၿပန္ ေဘာ္ဒါက အိမ္ကို စက္ဘီးနဲ႔ လိုက္ပို႔ေပးတယ္။ လမ္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ စက္ဘီးေနာက္က ထိုင္လိုက္ရင္း ေဘာ္ဒါကို ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိ၀ါးသြားၿပီ ေရွ့ ဆယ္ေပေလာက္ပဲ ၿမင္ရေတာ့တဲ့ အေၾကာင္း ေၿပာၿပတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ေဘာ္ဒါက ေဟ့ ေကာင္ အဲဒါ မင္းတင္ၿဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး အားလံုးၿဖစ္တာပဲဟ ႏွင္းက် ေနတယ္ေလကြာ လို႔ေၿပာမွပဲ ႏွင္းစက်တဲ့ေနမွန္း သိရေတာ့တယ္။ ဟား ဟား ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ တကယ္ မႈန္သြားၿပီ မွတ္လို႔ ခံစားေနတာ။ ေနာက္ေတာ့လည္း မထူးပါဘူး ဂိမ္းက ေန႔တိုင္း ဆက္ေဆာ့ၾကတာပါပဲ။ ေန႔တိုင္းတိုက္တုန္းပဲ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ႏိုင္တုန္းပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ ရန္ကုန္ၿပန္ေတာ့ေတာင္ ေဘာ္ဒါက သြားမယ့္ေန႔မွာ လိုက္ပို႔ရင္း ေၿပာတယ္ ေဟ့ ေကာင္ မင္းၿပန္လာရင္ ငါမင္းကို အႏိုင္တိုက္မယ္ကြ တဲ့။ အၿမန္ ၿပန္လာခဲ့ကြာတဲ့။ အဲဒီကတည္းက ေဘာ္ဒါနဲ႔ ဂိမ္းမေဆာ့ရေသးတာ ဒီေန႔ အထိပဲ။ အခြင့္ၾကံဳရင္ေတာ့ ေဘာ္ဒါနဲ႔ ဂိမ္းၿပန္ ေဆာ့ခ်င္ပါေသးတယ္။ အဲဒီ အခါက်ရင္ ကြ်န္ေတာ္ မသိမသာေလး အရႈံုးေပးမယ္။

ေဆာင္းတြင္းဆိုရင္ ၿမိဳ႕ေလးမွာတုန္းက ညေန ေအးစၿပဳတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဦးေလးေတြ ၀မ္းကြဲ ညီေတြနဲ႔ ေတာင္ေပၚ တက္ၾကတယ္။ ည ေမွာင္ေတာ့မွ ၿပန္ဆင္းၾကတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ဆိုရင္ေတာ့ မနက္ ၄ နာရီေလာက္ထၿပီး ေဘာ္ဒါေတြ အိမ္လိုက္ႏႈိး ၿပီးရင္ သိမ္ၿဖဴလမ္းကေန ကန္ေတာ္ၾကီးပတ္လမ္းဘက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ လမ္းပဲေလွ်ာက္တာပါ မေၿပးပါဘူး။ ေဆာင္းတြင္းမွာ ခံစားလို႔ အေကာင္းဆံုးအရသာက မနက္ေစာေစာမွာလို ခလုတ္တိုက္တာမ်ိဳးပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မေၿပးပါဘူး။ တခါတေလ လမ္းမွာ ေခြးေတြ ဘာေတြေတြ႔ရင္ ေဘာ္ဒါေတြ ေသြးပူ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ပါေစေတာ့ ဆိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ကပဲ အနစ္နာခံၿပီး ေခြးကို ခဲနဲ႔ေပါက္ၿပီး ေရွ့ွဆံုးက ေၿပးပါတယ္။ ေဒၚသိန္းတင္လမ္းနဲ႔ သိမ္ၿဖဴလမ္းမီးပိြဳင့္ ကေန အေရွ့ဆက္သြားရင္ ဆရာ၀င္မ်ား အသင္းရံုးနား အပင္ေတြအုပ္ဆိုင္းၿပီး ေမွာင္ေနေတာ့ ေဘာ္ဒါေတြကို ဒီ္လမ္းက သရဲဘယ္လိုေၿခာက္တဲ့ အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ေၿပာၿပီး ေနာက္ေနၾက။ ေဘာ္ဒါေတြကလည္း ယံုေနၾကပဲ အဲဒီနားေရာက္တိုင္း လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ စပိတက္လာတာပဲ =) ။ ေနာက္ ကန္ေတာ္ၾကီး ပတ္လမ္းေရာက္ရင္ ကန္ေတာ္ၾကီးကို နဲနဲပတ္ေလွ်ာက္လိုက္ၿပီး ကန္ေတာ္ၾကီး ၀င္ေပါက္ေရွ့က ပန္းၿခံ အ၀ို္င္းေလးမွာ ထိုင္ၾကတယ္။ ေရႊတိဂံု ဘုရားၾကီးကို မနက္ေစာေစာ ဖူးၾကတယ္။

မနက္ ၅ ခြဲေလာက္ ေရာက္လာရင္ေတာ့ အဲဒီ ကန္ေတာ္ၾကီးပတ္လမ္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့သူေတြ မ်ားလာၿပီ။ ကန္ေတာ္ၾကီး ဂိတ္လည္းဖြင့္ၿပီ။ တခ်ိဳ႕က ကန္ေတာ္ၾကီးထဲက သစ္သားတံတားေပၚမွာ ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ တခါတေလ ေတာ့လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဘာ္ဒါေတြ အဲဒီထဲ ၀င္ေၿပးပါတယ္။ အၿမဲေတာ့ မ၀င္ၿဖစ္ဘူး။ အဲဒီထဲက တံတားေတြက မနက္ေစာေစာမွာ ႏွင္းေငြ႔ ေတြ ရိုက္ၿပီး ေရေတြနဲ႔ ေခ်ာေနေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ သိပ္မေကာင္းဘူး။ ေခ်ာ္မလဲေအာင္ မနည္းသြားရတာ။ အဆိုးဆံုးက ေယာဂ က်င့္တဲ့ အဘိုးၾကီးေတြ အဘြားၾကီးေတြ အုပ္စုပဲ ကန္ေတာ္ၾကီးထဲမွာ လူ တရာေလာက္ရွိမယ္။ ဘာေတြလုပ္မွန္း မသိဘူး။ ကုန္းကုန္းကြကြနဲ႔ ေနာက္ ဆိုးတာက သူတို႔ ဖြင့္ထားတဲ့ တရုတ္က ဘာတူရိယာ ေခၚလည္းမသိဘူး။ အဲဒီ အသံၾကီးပဲ ခံစားလို႔ကို မရဘူး။ ႏွဲ ကုိေတာင္ ခံစားလို႔ရတယ္ အဲဒါၾကီးက ဘာသံမွန္းကို မသိတာ။ စိတ္ပ်က္ဖို႔ အေကာင္းဆံုး တူရိယာသံၾကီးပဲ။ တကယ္ဆို အဘိုးၾကီးေတြ အဘြားၾကီးေတြ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ပါေလ့ ဂစ္တာသံေတြနဲ႔ Metallica ရဲ႕ Enter Sandman လို သီခ်င္းနဲ႔ ေခါင္း ၇မ္းၿပီး ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္တာ ပိုေကာင္းမယ္။ ေနာက္ ႏိုင္ငံၿခား စေတ့ရႈိးကလို stage dive လိုမ်ိဳး တံတားေဘာင္ေပၚက ေက်ာ္ၿပီး ဒိုင္ဘင္ထိုးၾကတာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီႏွစ္လည္း ဒီဇင္ဘာေလာက္မွာ မနက္ဘက္ ကန္ေတာ္ၾကီးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၿဖစ္မယ္ ထင္တယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ သူေတြေတာ့ ဆြဲေတာ့ မစိေလာက္ဘူး ထင္တာပဲ။ စာေမးပြဲကလည္း ရက္ေရႊ႕သြားတာ အခုထိ ဘယ္ေတာ့ ေၿဖရမယ္မွန္း မသိေသးဘူး။ စာေမးပြဲၿပီးမွပဲ လမ္းေလွ်ာက္ၿဖစ္မွာပါ။ တခ်ိဳ႕ေတြက ေဆာင္းတြင္းမွာ က်ိဳက္ထီးရိုး ဘုရားဖူး သြားၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ကိုယ္ေပ်ာ္ဖို႔ဟာကို ဘုရားဖူးဆိုတဲ့ အမည္တပ္ၿပီး မသြားေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ ေတာင္တက္ရမွာလို ပင္ပန္းတာၾကီး မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ေဘာ္ဒါ တခ်ဳိ႕က ေခ်ာင္းသာသြားဖို႔ စဥ္းစားေနၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပိုက္ဆံအဆင္ေၿပရင္ လိုက္သြားမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အေမ သြားမယ္ဆုိရင္ အရင္ႏွစ္ကလိုပဲ ေရႊလီဘက္ သြားခ်င္တယ္။ အဲဒီက ၿမန္မာေငြ ၇ ေသာင္းေလာက္ပဲက်တဲ့ တရုတ္လုပ္ Fender ဒီဇိုင္း solid guitar တစ္လက္ေလာက္ ညီနဲ႔ အတူအိမ္မွာ တြဲတီးဖို႔ ၀ယ္ခ်င္တယ္။ ခရစ္စမတ္မွာ ေလွ်ာက္လည္မယ္။ နယူးရီးယားမွာ ေဟာ့ေပါ့ၿဖစ္ၿဖစ္ လုပ္စားခ်င္တယ္ ည ၁၂ နာရီမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီဖုန္းဆက္ၿပီး နယူးရိးယားလို႔ ေအာ္မယ္။ ဒီႏွစ္ေဆာင္းတြင္းကလည္း ေပ်ာ္စရာပဲ ၿဖစ္မွာပဲ။ ။

သူငယ္ခ်င္းအားလံုးေနာက္ ေဆာ့ေဖာ္ေဆာ့ဖက္ စိုးညီညီ အားလံုး အမွတ္တရပါ။

ဒီေဆာင္းတြင္းေအးေအးကို ဘယ့္သူ႔ ဆက္ေကြးခိုင္းရမလဲ။ tag သာ tag ရမွာ အားၾကရဲ႕ လား မသိဘူး။ ေအးတဲ့ ေဒသက သူေတြကို tag ရမယ္။

ကိုေတဇာေတ

ကဗ်ာခ်စ္သူ

မိုးေရထဲက မမ

ေနာက္ စကိတ္စီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း


Technorati Tags: soe nyi nyi, tayzar, tay zar, Myanmar, Burma, tayzar's friends

တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး သိပ္ေကာင္းတဲ့သူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္က အၿမဲလိုပဲ တစ္ေယာက္တည္း ပဲေနေလ့ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ထင္တာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘယ္သူမွ နားမလည္ႏိုင္ၾကဘူးလို႔ ထင္တာ။ ၾကာေတာ့လည္း တစ္ေယာက္တည္း ေနရတာကို ႏွစ္သက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းက mp3 ပေလယာ အေဟာင္းေလးပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ အၿမဲပဲ သီခ်င္းနားေထာင္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္း ေနပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ၿဖစ္ၿဖစ္ တစ္ခုခုသြား စရာရွိရင္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ mp3 နဲ႔ပဲ သြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က စကားေၿပာနည္းတဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။ အိမ္မွာလည္း အေၾကာင္းရွိမွ စကားေၿပာပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း ဒီလိုပါပဲ။ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔လည္း အေၾကာင္းရွိမွ စကားေၿပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ ေၿပာခ်င္တဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးေၿပာပါတယ္။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ ရယ္စရာေတြေၿပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ရယ္ရတာပဲ ၾကိဳက္တယ္။ ေလာကၾကီးကို ဟာသလုပ္ၿပီးပဲ ၿမင္ခ်င္တယ္။

တခါတေလက်ေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚက ခင္မင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အကိုေတြ၊ အမေတြ က သူတို႔နဲ႔ ့Gtalk မွာ chat ၾကတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္က reply ၿပန္ရိုက္တာ ေနာက္က်တတ္တယ္။ ဒါကို သူတို႔ေတြက ေမးတယ္ သူတို႔နဲ႔ မခင္လို႔လား မေခၚခ်င္လို႔လားလို႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးေလ့ရွိတယ္။ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အားလံုးကို ခင္မင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အင္တာနက္ကို cafe က သံုးရတာေလ။ ကြ်န္ေတာ္က တကယ္ေတာ့ ၀င္ေငြမရွိတဲ့ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ပါ။ အိမ္က ပိုက္ဆံေပးမွ အင္တာနက္ ၾကည့္ႏိုင္တဲ့သူပါ။ ကမာၻေပၚမွာ အင္တာနက္ခ ေစ်းအၾကီးဆံုး ႏိုင္ငံေတြထဲက တစ္ခု အပါအ၀င္ၿဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ အၿမဲ အင္တာနက္ သံုးႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာ မလြယ္လွပါဘူး။


တခါတရံ ပိုက္ဆံ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရွိတဲ့အခါ၊ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္း၊ က်ဴရွင္ေတြရွိေနလို႔ အခ်ိန္ခဏပဲ အားတဲ့ အခါမ်ိဳးေတြမွာ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘေလာခ့္မွာ ပို႔စ္တင္ဖို႔အတြက္ ရွိတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ လံုေလာက္ေအာင္ လုပ္ရပါတယ္။ အဲဒီ အခါမွာ Gtalk က သူငယ္ခ်င္းေတြ ႏႈတ္ဆက္တဲ့ အခါမွာ reply ေနာက္က်တတ္ပါတယ္။ ပို႔စ္ေရးဖုိ႔ဆိုတာကလည္း ပို႔စ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အင္တာနက္မွာ အခ်ိန္ေပးၿပီး ရွာရပါေသးတယ္။ ၁ မိနစ္ေလာက္နဲ႔ ဖတ္ရင္ၿပီးတဲ့ပို႔စ္ေပမယ့္ ပါ၀င္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြမွန္ဖို႔ အတြက္ အင္တာနက္မွာ အခ်ိန္ေပးၿပီး ရွာေဖြ ေလ့လာ ရပါတယ္။ ၿပီးရင္ cafe မွာတင္ ဖတ္ဖို႔ အဆင္မေၿပတဲ့ အတြက္ web page ကို save လုပ္ရပါေသးတယ္။ save လုပ္တဲ့အခါ ဆိုင္ေတြက စက္ေတြက RAM နည္းတဲ့ အတြက္ တစ္ခါ save လုပ္လိုက္ရင္ 15 စကၠန္႔ေလာက္က ဟန္းသြားသလို ဘာမွလုပ္လို႔ မရတဲ့အခါေတြလည္း ရွိပါတယ္။

အဲဒီအခါမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ့ရင္က်ေတာ့ အားလံုးက ကြ်န္ေတာ့္ကို နားလည္ေပး ေစခ်င္ပါတယ္။ reply ေနာက္က်ေနတတ္တာ မခင္မင္လို႔ မဟုတ္ရပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း အားနာတယ္ တစ္ခါတရံ ကြ်န္ေတာ္က ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ မအားပဲ ၿပန္ေၿဖေနရမွာကိုလည္း အားနာပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မ်ားေသာ အားၿဖင္ ႏႈတ္မဆက္ၿဖစ္ၿပန္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံၿခားက ၀မ္းကြဲ အကိုနဲ႔ အမကိုေတာင္ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေန႔တိုင္းေတြ႔ပါလွ်က္နဲ႔ တစ္လေနလို႔ တစ္ခါ စကား မေၿပာၿဖစ္ၾကပါဘူး။

ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က စကားေၿပာနည္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ။ Gtalk က သူငယ္ခ်င္းေတြကို ခင္မင္ၿပီး chat ခ်င္ေပမယ့္ တခါတရံ ဘာေၿပာလို႔ ေၿပာရမွန္းမသိၿပန္ပါဘူး။ စားၿပီးၿပီလား၊ ေနေကာင္းလားတို႔ပဲထပ္ခါထပ္ခါ ေမးၿဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အၿပင္မွာလည္းအဲဒီလိုပါပဲ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔လည္း ေၿပာစရာရွိမွေၿပာပါတယ္။ တစ္ခါတရံ ေမာင္ႏွမေတြ၊ အေဒၚဦးေလးေတြ နဲ႔ ဖုန္း ေၿပာရင္ေတာင္ ဘာေၿပာရမွန္းမသိလို႔ ဖုန္းကိုင္ၿပီး ၿငိမ္ေနတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီလို လူတစ္ေယာက္ပါ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ခံစားခ်က္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္အမႈအရာ၊ ႏႈတ္အမႈအရာေတြနဲ႔ ၿပေလ့မရွိပါဘူး။ ေမာင္ႏွမေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ခ်စ္ခင္ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ေၾကာင္း၊ ခင္ေၾကာင္းကို သိေအာင္ လုပ္ေလ့မရွိပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္က ဒီလိုမ်ိဳးပဲ ေနေလ့ရွိတယ္ ဆိုတာကို အတူေန ေမာင္ႏွမေတြ မိဘေတြက သိၾကေပမယ့္ မ်ားေသာအားၿဖင့္ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြက နားမလည္ၾကပါဘူး။ သူတို႔ကို မခင္လို႔လို႔ပဲ ယူဆၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္မွာ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း ရွားတယ္ဆိုတာ အဲဒါပါပဲ။ ဒီပို႔စ္ေလးဖတ္ၿပီး အားလံုးေသာ ခင္မင္ရတဲ့ ညီအကို၊ ေမာင္ႏွမေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကို နားလည္ေပးၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေမြးေန႔ပါ အေမ ..... သားတို႔ႏွင့္ အတူ အေမ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေမြးေန႔ေတြကို ၿဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစ။ အေမကို သားတုိ႔ ခ်စ္ပါတယ္။


We love you Mom!!

မေန႔ညက အားေနတာနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ လိုဂို ေလးတစ္ခု လုပ္ဖို႔စိတ္ကူးရတာနဲ႔ စမ္းလုပ္ ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူမ်ား ဘေလာခ့္ေတြ ၾကည့္လိုက္ရင္ ကိုယ္ပို္င္ လိုဂိုေတြနဲ႔ အရမ္းအားက်တယ္။ လုပ္ခ်င္ ေနတာၾကာၿပီ။ ဒီ လိုဂိုေလးကို Adobe ရဲ႕ Photoshop ႏွင့္ Image Ready သံုးၿပီး လုပ္ထားတာပါ။ က်န္တာေတြ မသံုးတတ္ေတာ့ တတ္တဲ့ ႏွစ္ခုနဲ႔ပဲ လုပ္ထားတာပါ။ တတ္တာကလည္း Pro အဆင့္ တတ္တာမဟုတ္ပါဘူး ေလွ်ာက္စမ္းရင္းနဲ႔ နဲနဲလုပ္တတ္တာ ဆိုေတာ့ လိုဂိုက Pro ေတာ့ မဆန္ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္း Leo Jack ကုိ Gloss လုပ္နည္းေလး ေမးၿပီး Gloss ပံုေလး လုပ္ထား ပါတယ္။ လိုဂိုမွာ ေရးထားတာေလး ဖတ္လို႔ရလား။ မရဘူး မဟုတ္လား =) ။ ဘာမွန္း မသိေအာင္ လုပ္ထားတာ။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ နာမည္ ေရ့ွဆံုးစာလံုး H ေလးကို ေရးထားတာ။ ဒီလိုဂိုကို ဖိုရမ္ေတြမွာ avator လုပ္ၿပီး သံုးမယ္။ ေနာက္ My Blog Log မွာ လည္းသံုးမယ္။ အၿခားေနရာေတြမွာ လည္းသံုးဦးမယ္ဗ်ာ။



Technorati tags:
adobe, avator, blog logo, blogging, glossy logo, imageready, logo, photoshop, tayzar44, tayzar44 logo

မေန႔က အားေနတာနဲ႔ ဟာသ ပံုေလးတစ္ပံု ေလွ်ာက္လုပ္ လိုက္ေသးတယ္ဗ်ာ။ Bloggerကေန Word Press ကို Mr.Bean ရဲ႕ mini ေလးနဲ႔ ေရႊ႕တဲ့ပံုေလ။ Blogger logo ေလး အက္ေနလို႔ မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ႔ Blogger က ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး။ ဒီမွာသာ Blogger ကို ဘန္းထားလို႔ အက္ေနတာေလး ထည့္ထားတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ေၿပာင္း ေတာ့မလို႔ေလ။ အိမ္ေၿပာင္းမယ္ ဆိုတာထက္ အိမ္ အသစ္တစ္လံုး ထပ္ေဆာက္တယ္လို႔ ေၿပာရင္ ပိုေကာင္း မယ္ထင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ Word Press မွာ အေကာင့္ အသစ္လုပ္ၿပီး ဒီဘေလာခ့္ေရာ Word Press မွာေရာ ေရးမလို႔။ ဟိုမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အဂၤလိပ္လို ေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတယ္။ ဘာလို႔ ဒီ အၾကံေတြရလာလဲဆိုေတာ့။ ဒီလိုေလ......

ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာ Internet Service Provider (ISP) ႏွစ္ခု ရွိတဲ့ အထဲက Myanmar Teleport (MTP အရင္ Bagan) က ၿပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာလ တတိယ အပတ္ထဲမွာ Blogger နဲ႔ Blogspot ကို ဘန္းလိုက္ ပါတယ္။ ကြက္ဘန္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ *.blogspot.com အားလံုး ဘန္း တာပါ။ ကံေကာင္းစြာပဲ ေနာက္ ISP တစ္ခုၿဖစ္တဲ့ Myanmar Posts And Telecommunications က ေတာ့ Blogspot လင့္ နဲ႔ ဘေလာခ့္ တခ်ိဳ႕ကိုပဲ ဘန္းပါတယ္။ Blogger.com နဲ႔ အၿခား Blogspot ဘေလာခ့္ေတြကို မဘန္းပါဘူး (အခုထိ မဘန္းေသးပါဘူး)။ အဲဒီလို ၿဖစ္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿပည္တြင္းက ဘေလာခ့္ဂါေတြ အခက္ၾကံဳရပါတယ္။ ဘေလာခ့္ေရးဖို႔ ကြန္နက္ရွင္ ေႏွးေႏွးနဲ႔ Web Proxy ေတြကေန ေက်ာ္ခြ၀င္ရတာ တကယ္ ပင္ပန္းပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ proxy ေတြက ၾကာလည္းၾကာတဲ့ အၿပင္ ရၿပန္ေတာ့လည္း Blogger.com က တက္ပါရဲ႕ sign in ၀င္စရာ ေနရာေလးက်ေတာ့ တက္မလာဘူး။ အဲဒီလိုေတြ ၿဖစ္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ ၿပည္တြင္းက ဘေလာခ့္ဂါေတြ အၿခား blog service ေတြကို လွည့္ၾကည့္ရပါေတာ့တယ္။

ဘေလာခ့္ေတြထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ Word Press ပါပဲ။ သူ႔မွာက template ေၿပာင္းခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံေပးရတာေၾကာင့္ template စိတ္ၾကိဳက္ေပးေၿပာင္းၿပီး ၿမန္မာလို ေရးရ အဆင္ေၿပတဲ့ Blogger ကို ေရြးခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့ Word Press ကုိ အေကာင့္လုပ္ၿပီး စမ္းေနပါတယ္။ အဂၤလိပ္ လိုေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတယ္။ အဂၤလိပ္လိုေရးခ်င္ေပမယ့္ အဂၤလိပ္စာ ဘာမွမသိေတာ့ အခုမွစၿပီး စာၿပန္ဖတ္ေနရတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ ပိုက္ပိုက္ရွိခဲ့ရင္ ဒိုမိန္းလည္း ၀ယ္မယ္။ ေရးၿဖစ္ရင္ေတာ့ အေၾကာင္းအရာက ဒီ ဘေလာခ့္လိုပဲ funny, amazing, music, guitar, computer technology, game စတဲ့ ၀ါသနာပါရာ အေၾကာင္းအရာေတြကိုပဲ simple english နဲ႔ ေရးမွာပါ။ အခုဒီ www.tayzar44.blogspot.com ကို လည္း ၿမန္မာ ဘေလာခ့္တစ္ခု အေနနဲ႔ ေအာင္ၿမင္ေအာင္ အၿမဲ ဆက္ေရးသြားမွာပါ။ အဲဒီ ဘေလာ့ခ္ ေရးရင္လည္း လာေရာက္ အားေပးပါဦးလို႔ ၾကိဳဖိတ္ပါတယ္။

www.tayzar44.blogspot.com

www.blink44.multiply.com

www.tayzar44.wordpress.com (testing)

Technorati tags:
blink44, blogger logo, blogger to wordpress, blogging, Burmese Blog, ISP, logo, MPT, MTP, Myanmar Posts and telecommunications, Myanmar Teleport, tayzar's diary, tayzar44, tayzar44 logo, wordpress, wordpress logo

ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႔ကစၿပီး ဘေလာခ့္ေရးၿခင္းကို မနားခ်င္ပဲ ခဏနားပါဦးမယ္။ ေနာက္လမွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါသာၾကံဳရတဲ့ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ စာေမးပြဲၾကီးကို ေၿဖဆိုရန္ရွိတဲ့ အတြက္ပါ။ ေနာက္လ ၁၂ ရက္ေန႔မွ ၿပန္ၿပီး ဘေလာခ့္ေရးႏိုင္မွာပါ။ tag ထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း ေနာက္မွ အေၾကြးဆပ္ပါမယ္။ ေၿပာစရာရွိရင္ email ပို႔ လို႔ရပါတယ္။ ၾကားထဲမွာ အားရင္ အြန္လိုင္းခဏေလာက္ေတာ့ ၀င္ၿဖစ္ဦးမွာပါ။ ပို႔စ္အသစ္ကေတာ့ ေနာက္လ ၁၂ ရက္ေန႔မွပဲ တင္ႏိုင္ပါေတာ့မယ္။ အလည္လာၾကသူမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ စာေမးပြဲအတြက္လည္း ဆုေတာင္းေပးၾကပါဦးေနာ္။

အလည္လာၾကသူ ညီအကို၊ ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူး အထူးတင္လွ်က္ပါ။

အမမီႏွင့္ အမs0wha1 က tag လာပါတယ္။ အၾကိဳက္ဆံုး ပို႔စ္ ၅ ခု ေရြးပါတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အဲဒါနဲ႔ ဘယ္ပို႔စ္ေတြေရြးရမလဲ မသိၿဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ တခ်ိဳ႕ပို႔စ္ေလးေတြ ေရြးလိုက္ေတာ့တယ္။ ေရြးလိုက္တာက

1.အင္တာနက္ကို ရွာေဖြေမႊေႏွာက္ၿခင္း

2.Me Playing Godfather Themes

3.သင့္မ်က္စိကို စမ္းသပ္ပါ

4.Add Digg button to your Blog

5.Megapixel မ်ားတိုင္း ကင္မရာေကာင္းသလား
အဲဒီ ၅ ခုေရြးလိုက္ပါတယ္။

ဟုိတစ္ေန႔က Rush Hour 3 ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္တုန္းကေပါ့ ရုပ္ရွင္ၿပီးခါနီးေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ခံု အေနာက္ဘက္ အတန္းက စံုတြဲ ဆီက ဖုန္းလာသံ ၾကားရတယ္။ အတြဲထဲက ေကာင္မေလးရဲ႕ဖုန္း သူေၿပာေနတာက "အေမလား ................... သမီး က်ဴရွင္မွာ အေမ.... ဟုတ္....." တဲ့ ၿပန္ေၿဖေနတာၾကားရတယ္။ သူက ရွက္လို႔ထင္ပါတယ္ တိုးတိုးေလးၿပန္ေၿဖေနတာ ဒါေပမယ့္ ဘာရမလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြက နားအရမ္းေကာင္းတာ အကုန္ၾကားေနရတယ္။ ဟဲ ဟဲ ရယ္ခ်င္တာ အသည္းယားေနတာပဲ။ ရယ္ေတာ့ မရယ္ခဲ့ပါဘူး။ ရုပ္ရွင္လည္းၿပီးေရာ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ္ဆရာရယ္ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းရယ္ ရံုထဲက ထြက္လာေတာ့ ခုဏကေကာင္မေလး အေၾကာင္းေၿပာၿပီး အသားကုန္ ရယ္ၾကေတာ့တာပဲ။ သမီးကေလ က်ဴရွင္မွာ မာမီရဲ႕ ဘာညာနဲ႔ ေၿပာၿပီးရယ္ၾကတာ။ ေလွကားဆင္းေတာ့လည္း ရယ္လို႔ မဆံုးေသးဘူး။ က်ဴရွင္က ဂ်က္ကီခ်မ္းကိုတိုင္လာသင္တာ အေမရဲ႕ ဘာညာနဲ႔ သူမ်ားသားသမီးကုိ အသားကုန္ေၿပာင္လာလိုက္တာ ရံုအၿပင္ ဆူးေလလမ္းမေပၚေရာက္ေရာ ကြ်န္ေတာ့္ ညီမ၀မ္းကြဲကို ေတြ႔လိုက္တယ္ အဲဒါနဲ႔ သြားႏႈတ္ဆက္တာ။ "ညီမေလး ဘယ္ကလာတာလဲလို႔" ေမးလိုက္တာ။ ညီမကေၿဖတယ။္ " အခုပဲ က်ဴရွင္က ၿပန္လာတာတဲ့....." ။ အၿဖစ္က တစ္မ်က္ႏွာ ၀တၱဳေတြထဲက အတိုင္းပဲ။ ၀ဋ္ဆိုတာၾကီးက ခ်က္ခ်င္းကို လည္ေတာ့တာပဲ =) ။ ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ လူသားေတြ အတြက္ ဂုဏ္ၿပဳေန႔ေတြ တၿဖည္းၿဖည္းမ်ားစြာေပၚထြက္လာပါၿပီ။ အခုဆိုလည္း ဘေလာခ့္ဂါေတြ အားလံုးကို ဂုဏ္ၿပဳတဲ့ Blog Day 2007 ဟာ မၾကာခင္ က်ေရာက္ေတာ့မွာပါ။ August 31 ရက္ေန႔ဟာ ႏိုင္ငံတကာ Blog Day ေန႔ ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ ႏိုင္ငံတကာက ဘေလာ့ခ္ဂါေတြ အားလံုးဟာ ကိုယ့္ေနရာေဒသ အလိုက္ Blog Day ဂုဏ္ၿပဳ အစီအစဥ္မ်ားကို ၿပဳလုပ္ၾကမွာပါ။

Blog Day ဆိုတာ ဘာလဲဆိုေတာ့ .......
BlogDay was created with the belief that bloggers should have one day dedicated to getting to know other bloggers from other countries and areas of interest. On that day Bloggers will recommend other blogs to their blog visitors. With the goal in mind, on this day every blogger will post a recommendation of 5 new blogs. This way, all blog readers will find themselves leaping around and discovering new, previously unknown blogs.

Blog Day လုိ႔ သတ္မွတ္ခဲ့တာက Nir Ofir ကၿဖစ္ၿပီး 2005 က စတင္ၿပဳလုပ္ခဲ့တာ အခု 2007 ဆိုရင္ သံုးႏွစ္ေၿမာက္ခဲ့ပါၿပီ။ သင္ကိုလည္း ႏိုင္ငံတကာ Blog Day မွာ ကြ်န္ေတာ္က ပါ၀င္ဆင္ႏြဲဖို႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပါ၀င္ရမလဲဆိုေတာ့ ....

How to be a part of BlogDay?

* Find 5 new Blogs that you find interesting
* Notify the 5 bloggers that you are recommending them as part of BlogDay 2007
* Write a short description of the Blogs and place a link to the recommended Blogs
* Post the BlogDay Post (on August 31st) and
* Add the BlogDay tag using this link:
www.technorati.com
www.blogday.org

အဲဒါပါပဲ ရိုးရွင္းပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ သေဘာကေတာ့ေလ မိတ္ေဆြကို အဲဒီ ဒီလ 31 ရက္ေန႔မွာ အဲဒါေလးလုပ္ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာခ့္ဂါေတြကိုလည္း လက္တို႔လိုက္ပါဦး။

Technorati tags:
3l0g day, blog day, blog day 2007, blog day from burmese, blog day from myanmar, blogger day, blogday2007, www.blogday.org, blogging

အမ မီ က tag လာပါတယ္။ အၾကိဳက္ဆံုး ပို႔စ္ ၅ ခု ေရြးပါတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အဲဒါနဲ႔ ဘယ္ပို႔စ္ေတြေရြးရမလဲ မသိၿဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ တခ်ိဳ႕ပို႔စ္ေလးေတြ ေရြးလိုက္ေတာ့တယ္။ ေရြးလိုက္တာက

1.အင္တာနက္ကို ရွာေဖြေမႊေႏွာက္ၿခင္း

2.Me Playing Godfather Themes

3.သင့္မ်က္စိကို စမ္းသပ္ပါ

4.Add Digg button to your Blog

5.Megapixel မ်ားတိုင္း ကင္မရာေကာင္းသလား
အဲဒီ ၅ ခုေရြးလိုက္ပါတယ္။

Myanmar Blogger Society အတြက္ logo ေလး ကြ်န္ေတာ္တတ္သေလာက္ ဆြဲထားပါတယ္။ ေ၀ဖန္ေပးပါဦး။
MBS ဆိုတဲ့ စာလံုးေလးသံုးလံုးကို မညီညာတဲ့ frame ေလး ၃ ခု နဲ႔ လုပ္ထားတာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿမန္မာဘေလာ့ခ္ဂါေတြက မတူညီတဲ့ အရပ္ေဒသေတြ၊ ၿခားနားတဲ့ အသက္အရြယ္ေတြ၊ ကြဲၿပားတဲ့ အၿမင္ေတြ ရွိၾကေပမယ့္ အတူတကြ ကြ်န္းကို ကိုင္းမွီ၊ ကုိင္းကို ကြ်န္းမွီ စည္းစည္းလံုးလံုး ရွိၾကတယ္ဆိုတာကို ရည္ရြယ္ပါတယ္။ M ေလးရဲ႕ အၿပာေရာင္ေလးက ၿမန္မာဘေလာ့ခ္ဂါေတြ ေအးခ်မ္းစြာ ေပါင္းစည္းမႈကို ဆိုလိုပါတယ္။ B ဆိုတဲ့ အစိမ္းေရာင္ေလးက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ အဖြဲအစည္းဟာ ပရဟိတ အတြက္ ရည္ရႊယ္ပါတယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ S ဆိုတဲ့ အနီေရာင္ေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ရဲရင့္ၿပီး ႏိုင္ငံကို အမိႏိုင္ငံကို ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးတဲ့ အဓိပါယ္ကို ဆိုလိုပါတယ္။

Logo ႏွင့္ ေဆာင္ပုဒ္ ေရြးခ်ယ္မႈ အစီအစဥ္ကို ကိုေနဘုန္းလတ္ ဘေလာ့ခ္မွာ အေသးစိတ္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

၁။ စပြန္ဆာ မမယ္လိုဒီေမာင္၊ ဘာညာ ႏွင့္ ပင့္ဂိုး မွတာ၀န္ယူမည္။
၂။ Logo ႏွင့္ ေဆာင္ပုဒ္ အား ၾကာသပေတးေန႔ေနာက္ဆံုးထား၍ nayphonelatt@gmail.com အား မိမိအႀကိဳက္ဆံုးလိုဂိုႏွင့္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္အား ေပးပို႔ရန္ ..
ေသာၾကာေန႔ႏွင့္ စေနေန႔မ်ားတြင္ ကိုေနဘုန္းလတ္၏ http://nayphonelatt.blogspot.com/ တြင္ Vote လုပ္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ Vote အား တနဂၤေႏြေန႔ အစည္းအေ၀း မစခင္အခ်ိန္ထိသာ ေ႐ြးခ်ယ္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။
၃။ စားေသာက္ဧည့္ခံေကၽြးေမြးေရးႏွင့္ ႀကိဳဆိုေနရာခ်ထားေရး အတြက္ .. ကိုဘလာေဂါက္၊ ကိုဆူးရဲ၊ ကိုမင္းယြန္းသစ္၊ ကိုေတဇာ၊ ေမာင္ဂ်က္၊ ကိုမိုးလိႈင္ည၊ မမဒီဂၽြန္၊ ကိုသန္႔ေဇာ္မင္း၊ ကိုေ႐ႊျမတ္၊ မစိတ္ကူးတို႔မွ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။
၄။ ဖိတ္စာ, Flyers, Booklet, စေတကာ, ေၾကာ္ျငာ, Vinyl
ဖိတ္စာမ်ားအား ကိုစိုးေဇယ်မွ အစအဆံုးတာ၀န္ယူမည္ျဖစ္ပါသည္။
ဖိတ္စာ, Flyers, စေတကာ, ေၾကာ္ျငာ, Vinyl တို႔အား ကိုညီလင္းဆက္၊ ကိုေနဘုန္းလတ္ ႏွင့္ ကိုၿဖိဳးတို႔မွ ပူးေပါင္း၍ေဆာင္႐ြက္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
Booket အား ကိုေစတန္ေဂါ့ထ္၊ ကိုစိုးေဇယ်၊ ကိုမ်က္လံုးတို႔မွ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
၅။ ေဟာေျပာမည့္သူမ်ား အတိအက်သတ္မွတ္ရန္ - ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုေစတန္ေဂါ့ထ္၊ ကိုမ်က္လံုး၊ မဘာညာ ႏွင့္ မမယ္လိုဒီေမာင္
၆။ ပါ၀င္ေဆာင္႐ြက္ေနၾကေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ားမွ ၀တ္စံုအား တူညီတီ႐ွပ္မ်ား ၀တ္ဆင္ၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။
၇။ Power Point မ်ားအား မဘာညာထံတြင္ ညွိႏႈိင္းေဆာင္႐ြက္ၾကရန္ ..
၈။ စာနယ္ဇင္း႐ွင္းလင္းပြဲအား ၾသဂုတ္လ (၁၇) ရက္ေန႔တြင္ Mr.Brown တြင္ ေန႔လည္ (၂) နာရီတြင္ ျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ပါသည္။ Organizar မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ကိုညီလင္းဆက္၊ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုစိုးေဇယ်တိုမွ ေတြ႔ဆံု႐ွင္းလင္းမည္ျဖစ္ပါသည္။
၉။ ရန္ကုန္ျပင္ပမွ ဘေလာ့ဂါမ်ားအား ဖိတ္ၾကားျခင္း Organizer မ်ားမွ ရန္ကုန္ျပင္ပမွ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားအား တာ၀န္ယူဖိတ္ၾကားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္ၾကသူမ်ားမွာ -
ကိုဘလာေဂါက္၊ ကိုညီလင္းဆက္၊ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုစိုးေဇယ်၊ ကိုတက္စလာ၊ ကိုသန္႔ေဇာ္မင္း၊ ကိုေစတန္ေဂါ့ထ္၊ ကိုမင္းယြန္းသစ္၊ ကိုေ႐ႊျမတ္၊ ကိုမိုးလႈိင္ည၊ ကိုေ၀၊ ကိုမ်က္လံုး၊ ကိုေတဇာ၊ ကိုဆူးရဲ၊ ကိုထြန္းေတာက္ၿဖိဳး၊ ကိုၿဖိဳး၊ ကိုမီထ႐ို မမယ္လိုဒီေမာင္၊ မဘာညာ၊ မမဒီဂၽြန္၊ မစိတ္ကူး၊ မသိမ့္သိမ့္၊ မႏွင္းမိုးေ၀ စုစုေပါင္း (၂၃) ေယာက္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။
The End (Finish Time – 6:06 pm)

အစည္းအေ၀းလုပ္ေနစဥ္အတြင္း... ကိုျဖိဳးမွ တိုက္ရိုက္ မွတ္တမ္းတင္ထားသည္မ်ားကို ကူးယူေဖၚျပပါ၏...........

ကြ်ႏု္ပ္ ေမာင္ေတဇာသည္ ႏွစ္ပတ္ခန္႔ အိပ္ရာထဲလဲ၍ ေ၀ဒနာကို ခံစားၿပီး သကာလ က်န္းမာေရး အထူး ေကာင္းမြန္လာၿပီ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယေန႔မွစ၍ ပို႔စ္မ်ား non stop တင္ေတာ့မည္ ၿဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပး အေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္။ အလည္လာခဲ့ၾကေသာ ေမာင္ႏွမမ်ား ကိုလည္း စာမၿပန္ႏိုင္ခဲ့ သၿဖင့္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါရန္ ေတာင္းပန္ပါသည္။ ဒန္တန္တန္

ဒီေန႔ ကြ်န္ေတာ့္ ေမြးေန႔ပါ။ အသက္ေတာ့ မေၿပာေတာ့ပါဘူး။ မင္းသမီးေတြ မင္းသားေတြလို လွ်ိုဳထားမယ္. =) အားလံုးကို အမ demo လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ေမြးေန႔ ကိတ္ေလး စားဖို႔ ဖိတ္ပါတယ္။ အ၀စားေနာ္။

ကြ်န္ေတာ္ ဒီပိုစ့္ေလး ေရးၿဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းက အမ ညေလး က ကြ်န္ေတာ္ ဘုမသိဘမသိ ကို တက္ထားတယ္ ဆိုၿပီး ဆီဗံုးမွာ လာေအာ္သြား ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က လည္း ေတာ္တဲ့ေနရာ ႏွစ္ေယာက္ မရွိဘူး။ တက္တယ္ဆိုတာ WWE Smack Down ထဲက tag game ကို ပဲေၿပးၿမင္မိတယ္။ ဟ ဘာဆိုလိုတာလဲ မသိဘူး။ နပန္းသတ္ဖို႔ လက္ပုတ္ ေခၚတာေတာ့ မၿဖစ္ႏိုင္ေလာက္ ပါဘူးလို႔။ ဒါနဲ႔ ပဲ တၿခား ဘေလာ့ခ္ေတြ လိုက္ဖတ္ရေတာ့တယ္။ ဘေလာ့ခ္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ဖတ္ၿပီးေတာ့မွ ေရးေတးေတး သေဘာေပါက္မိတယ္။ (ခုထက္ထိ ေရးေတးေတး ပဲ သေဘာေပါက္တယ္)။ ဒါနဲ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ မိုးေရထဲက အမွတ္တရေလးေတြ ေရးမိပါတယ္။


တကယ္ေတာ့ မိုး အေၾကာင္းပိုစ့္ေလးေရးမယ္ဆိုၿပီး စိတ္ကူးထားတာ ေတာ့ရွိပါတယ္။ မအားတာနဲ႔ မေရးၿဖစ္ေသးတာ။ အခုေတာ့ အမ ညေလး တက္လိုက္လို႔ေရး ၿဖစ္ပါတယ္။ မိုးနတ္မင္းက တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည္ပံုမရဘူးဗ်။ ကြ်န္ေတာ္ေန႔တိုင္း ေက်ာင္းသြားရင္ ထီး အၿမဲယူတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ထီး ပါတဲ့ေန႔ဆို သူက ေနပူတယ္။ ထီး ေလးတစ္ရက္ေလာက္ ေမ့ခဲ့ရင္ အဲဒီေန႔ ၾကြက္စုတ္ၿဖစ္ေအာင္ကို ရြာတာပဲ။ ၾကည့္ေလ ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ တနၤလာ ေန႔က ကြ်န္ေတာ္ မနက္ေက်ာင္းသြားဖို႔ လုပ္ေတာ့ ေန ကိုေတာင္ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ ေနသာလို႔ ဒါနဲ႔ ဒီေန႔ေတာ့ ထီး မယူေတာ့ပါဘူးေလ ဆိုၿပီး ေက်ာင္းသြားလိုက္တာ ေက်ာင္း အၿပန္ သဲၾကီးမဲၾကီး ရြာပါေလေရာ။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႔က သြားစရာ ကလည္း ရွိေနေသးတယ္။ သယ္ရင္း သိုးမေလး ကို ကူရွာခိုင္းထားတဲ့ ဂစ္တာ စာအုပ္ရၿပီ ဆိုလို႔ ေလာကနတ္ ခန္းမမွာ သြားယူရမွာ။ ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းက ထီး ပါတဲ့ ေဘာ္ဒါကို ပန္းဆိုးတန္းက ခန္းမကို လိုက္ခဲ့ေပးဖို႔ အေဖာ္ ေခၚရတယ္။ သူလိုက္ေတာ့ စာအုပ္ သြားယူ ၿပီး အၿပန္သူက သူ႔အိမ္ ဘက္ေရာက္တဲ့ လိုင္းကားစီးၿပန္သြားေရာ။ ကြ်န္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ဘက္ေရာက္မယ့္ လိုင္းကား ေစာင့္ေနခဲ့တာ။ ေနာက္ မိုး က ကြ်န္ေတာ့္က ိုေတြ႔သြားတယ္ ထင္တယ္။ လူကို ၾကြက္စုတ္ ပံုၿဖစ္ေအာင္ ရြာပါေလေရာ။ ရွိသမွ် စာအုပ္ေတြလည္း ရစရာမရွိေအာင္စို ရွိစုမဲ့စု calculator ေလးလဲ မိုးမိၿပီး သံုးမရ ၿဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေသးတယ္ တစ္ခုထဲေသာ mp3 ပေလယာေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ အိပ္ထဲ ထည့္ထားလို႔ သူကေတာ့ ဘာမွမၿဖစ္သြားဘူး။

မိုးေတြရြာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္သတိရမိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က မႏၱေလးတိုင္းက ေက်ာက္ဆည္ ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးမွာ ေနၾကတာ။ အဲဒီတုန္းက မိုးရြာၿပီဆိုရင္ စာအုပ္ထဲက အလယ္စာရြက္ၿဖတ္ၿပီး စကၠဴေလွ ကေလးေခါက္ၿပီး ေရထဲမွာ ေၿမာၿပီး ေဆာ့တာ။ ေနာက္ မွတ္မွတ္ရရ မိုးသီးဆိုတာကို ႏွစ္တန္းႏွစ္ေလာက္ မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕ေလးမွာ က်တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႔ေလးက အလယ္ပိုင္းတိုင္းမွာ ဆိုေတာ့ မိုးက ရြာခဲတယ္ ခင္ဗ်။ ရြာၿပီဆိုရင္ေတာ့ တစ္ေန႔လံုးကို ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲေအာင္ရြာတာ ၿပီးေတာ့ မိုးသီး ေတြလည္းက်တတ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက တကယ္ကို ေပ်ာ္တာ အိမ္အၿပင္ထြက္ၿပီး အဲဒီ အလံုးေလးေတြ ေကာက္ၿပီး ၀ါးတာပဲ။ အလံုးေလးေတြက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလာက္ ရွိတာ ေလးေတြဗ်။ အသီးေလး ေတြက ေအးစက္ေနတာပဲ။ အဲဒီ တခါပဲ မိုးသီးနဲ႔ ၾကံဳဖူးတယ္ ေနာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကုိ ေၿပာင္းတယ္ ရန္ကုန္မွာက မိုးသာ ခဏတိုင္းရြာတာ မိုးသီးေတာ့ တခါမွ က်တာ မၾကံဳရေသးဖူး ခင္ဗ်။ အဲဒီတုန္းက သက္တံ ေတြဆိုတာ ၾကည့္လို႔ကိုမ၀ဘူး။ ရန္ကုန္ ေရာက္ေတာ့ တိုက္ ေတြၾကားထဲမွာ သက္တံ ၿမင္ရဖို႔ ခဲယဥ္းသြားၿပီ။

ေနာက္ အမွတ္တရေလးေတြက ဟိုအရင္က မိုးေရေတြထဲမွာပဲေပါ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ မိုးေရေတြထဲမွာ ေက်ာင္းထဲက လမ္းကေလးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီတုန္းက မိုးေတြကလည္း ၾကမ္းလို႔ ေန႔လယ္ေလာက္ အခ်ိန္က ညေနလို ညလိုကို ေမွာင္ေနတာ။ အဟား ကြ်န္ေတာ္က မိုးရြာရင္ စိတ္က အလိုလိုေပ်ာ္လာတာ။ အဲဒီတုန္းက မိုးတင္မဟုတ္ဖူး ေလပါတိုက္ေတာ့ ထီးပါေပမယ့္ တကိုယ္လံုးရြဲတာပဲ။ အဲဒီတုန္းက သူက ခ်မ္းၿပီးတုန္ေနလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ဖက္ထားေတာ့ လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ ေက်ာင္းသူ တစ္အုပ္ကေတာင္ "ေ၀းေ၀းသြားလို႔ မရေအာင္ အခ်စ္ရယ္ဖက္ထားခ်င္တယ္" ဆိုၿပီး စိုးသူ သီခ်င္းေလးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေနာက္သြားေသးတယ္။ ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ ေရွ႕ကေလွကားမွာ မိုးတိတ္ေအာင္ ထိုင္ေစာင့္ရင္း ညိုမိႈင္းေနတဲ့ တိမ္ေတြက္ို အတူတူထိုင္ ၾကည့္ခဲ့ ၾကတယ္။ အၿပန္ ဖယ္ရီေပၚေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာပါတဲ့ လက္ကုိင္ပ၀ါေလးနဲ႔ သူ႔ရဲ့ ဆံပင္ေလးေတြက ေရေတြ သုတ္ေပးခဲ့ေသးတယ္။ အဲဒါေလးေတြကလည္း ၾကာေတာ့ၾကာခဲ့ေပမဲ့ မေန႔တေန႔ ကလိုပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ သူက လမ္းခြဲသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္းေလ တခါတေလေတာ့လည္း သိပ္ခ်စ္တာ သူအသိပါကြယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး ၾကားရင္၊ တခါတေလ မိုးေတြ ညိဳမိႈင္းေနခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ေတြက အတိတ္ကို ၿပန္ၿပန္ေရာက္သြား တတ္ပါတယ္။

မိုးေတြရြာရင္ အခုထက္ထိကို ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ထဲက ေပ်ာ္ပါတယ္။ မိုးရြာရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ထီးပါခဲ့လည္း မိုးဖြဲဖြဲေလး ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ ထီး မေဆာင္းပါဘူး။ မိုးဖြဲဖြဲေလးထဲမွာ ထီးမေဆာင္းပဲ ေလွ်ာက္သြားရတဲ့ အရသာကို ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ထီး မေဆာင္းလို႔ ဖ်ားတာကလည္း ခဏတိုင္းပါပဲ။ ဖ်ားလည္း ေနာက္ မိုးရြာရင္ မိုးေရထဲ လမ္းေလွ်ာက္တာပါပဲ။ ေနာက္ အိမ္ၿပန္ေရာက္ရင္ ေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ ေကာ္ဖီ ပူပူေလးႏွပ္ေသာက္ ၿပီး ေစာင္ထဲၿခံဳေကြးတဲ့ ရတဲ့ အရသာကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ အိမ္မွာေနတုန္း မိုးရြာရင္ေတာ့ ၿပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္ၿပီး လမ္းေပၚက လူေတြကို ထိုင္ၾကည့္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕သူေဌးေတြ က golf ထီးၾကီးေတြ ေဆာင္းလို႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ၊ ဆင္းရဲတဲ့သူ ေတြက ထီးမပါဘဲ မိုးေရထဲ လမ္းေလွ်ာက္ ေနၾကတာေတြ၊ ဆိုက္ကားသမားေတြ မိုးကာကုတ္ အရွည္ၾကီးေတြနဲ႔ ဆိုက္ကား အၿမန္နင္း သြားၾကတာေတြကို ၿပတင္းေပါက္ကေလး ကေန ထိုင္ေငး ရတာကလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ မိုးေတြရြာတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ စိတ္ေတြက ေပါ့ပါးသြားသလို ခံစားရပါတယ္။ ေနာက္ မိုးရြာလိုက္ရင္ ထြက္လာတဲ့ ေၿမသင္းနံကေလး ကလည္း စိတ္ကို တမ်ိဳးလန္းဆန္း ေစပါတယ္။ ေနာက္ စိမ္းေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြ၊ ၿမက္ခင္းေတြကလည္း အၿမင္အာရံု ၾကည္လင္လာသလို ခံစားရပါတယ္။ မိုးေတြရြာတိုင္း ကြ်န္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ေနာက္ ေပ်ာ္စရာ အတိတ္ေတြကို ၿပန္လြမ္းမိတယ္။ ေနာက္ မိုး ရြာလိုက္တို္င္း ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ အေဟာင္းေလး ကို ၿပန္ဖတ္ရသလို စိတ္မွာ ေပ်ာ္ရြင္မိပါတယ္။ ။